تبليغاتX
ترنج - بگذار تا مقابل روی تو بگذریم...
نوعی از مرکبات که از پوست آن مربا سازند... در دست اسکندر هم دیده شده : سکندر بیامد ترنجی به دست ...

- هزار تا گل، راه های کج و مووج، به ظاهر نامنظم ولی با ریتم نرمی به آرومی زندگی رو می آن جلو و به هم می پیچن و توی مسیرشون گل های بزرگ تر رو می سازن.

و تکرار وتکرار این پیچش وهم آغوشی ها می رسه وسط ....

که همه اول خیره می شن به اون جا. خیلی ها هم فقط ....

اما گل های دیگه چی ؟

از حاشیه تا مرکز....همه برای ترنجن....

نه این یکی چه جنس خوبی داره.....به نظرم رنگ اون یکی بهتره....چک هم قبول کی کنین؟

تجسد تنها یکی گرمی خیس از خیال سیاه شان می گذرد و می رسد به مرکز....

آره همین خوبه.....

نباید ببینی بعدش نگاهشون رو.

            تموم شد، باید برم، خوب نبود، نمی شه......زیاد می شنویم، آخرش هم یه روزنامه و یه آگهی ویه فروش ساده.شاید قبلش یه خشک شویی.

           - می فهمی چی می گی؟

           - وسط گندابه ی چرک زخماشون ، کرم ها می لولن....لذت داره حتما....از قیافه هاشون معلومه.....خوابیدی؟

رامسر تا مرز سکته...آمبولانس ...سوغاتی.

بوی تند نسیم رو سپیده ای نجات داد با سبکی حریر نازک سبز و خنکش در طنین نخست بچه!....

            سنگینی سپیده رو نغمه با ترنم های شش ماهگی.....

            وتپش مکررنغمه ی نابهنگام لبان گمشده ات با الهامی دور، سبک از جنس حریرهای نازک سپیده دمان....

            وگذشت بر همه چنین و بتی شکست به پروانه ای...

            هیچ کس به زیر پاش نگاه نمی کنه...فقط رو به رو ....برای پیدا کردن....

            می خوام بدونم کی گفت جاشون زیر پا باشه؟....

            خط مسیر بقیه رو دیدی....بی انصافیه نبینی کوچیکه رو....اون و بقیه، گل بزرگه رو ساختن....

            تا حالا باهاش درباره ش حرف زدی....

            تو خودت کجا شی؟

            مطمئن نباش که وسط باشی .....همه شون می رسن به وسط ....بدون شک... دیدی حتما روبه روت....

            وقتی گرفتی می آن زیر....

           - کی می گفت طبیعت شونه؟

           - قرن هاست....همه ترنج ها زیر پا هستن و فقط بقیه می تازن روشون به نعره و عربده ی یه گله ، خیال خونین باز شدن راهی به سرای تعفن بریده شده با دشنه قاطعیت تاریک این جنس هر شب تکرار می شه.

            از کل گستره ی زیرین تنها لذت مسیر....خون زخمی که سالها طول می کشه تا خشک یشه وخشک که شده دیره ، دیر.... فقط سفیدی تلخ کفن مونده و نخ نمایی پوسیده خاطره ی دفن....

           ترنج رو ببین با گل های کنارش.

            بعد آیینه می خوایی ....تاروپودش که باز می شه....صداشو بشنو....حالا شونه کردن مونده برات .

            با گل های کنارش حرف بزن ، حتی اگه زیر پا ی تو ....

            نه، بذارشون بالا. زیر پا تو سفید کن ، بعد با ترنج وگل های اطرافش بشینین ....روبه روی هم......

            حالا یه دنیا روبه روت داری ....

            الان نگاه به ترنج لذت بهتری نداره؟

            زیر پا تو دیدی تا حالا؟

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم تیر 1386ساعت 2:18  توسط سانچو  |