درميان مرداب, نیلوفری افق لاجورد خورشید را نشسته بود به تماشا.

سنجاقکی تکیه داده بود به گون,

و پروانه ای می رقصید به بزم شامگاهی تالاب.

در انتهای مرداب تنها بر لبه ی اسکله ای کوچک ... ماه.

زاغی می خواند خورشید را به وداع,

پروانه هنوز می رقصید.

با پریدن سنجاقک گون نیز به رقص آمد,

دیری نپایید سنجاقک و نیلوفر وگون به خواب رفتند,

تا .....

در خلوت شب, ماه  می رقصید با پروانه در آب.